ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΩΣΗ: ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ
Δρ Στ. Γεωργιάδης, Κλινικός Ψυχολόγος, Δρ Χρ. Μέσσης, Ψυχίατρος, Δρ Γ. Καλακούτας, Ψυχίατρος
Εισαγωγή
Ο θεσμός της αποϊδρυματοποίησης χρόνιων ψυχιατρικών ασθενών και η επανένταξη τους στην κοινότητα αποτελεί ίσως το σημαντικότερο βήμα στην σύγχρονη ψυχιατρική αναφορικά με την καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτής της ομάδας ατόμων.
- Ιστορικό
- Οι πρώτες ερευνητικές μελέτες τόνιζαν:
- τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της αποϊδρυματοποίησης και φροντίδας στην κοινότητα
- Επίπεδο Ικανοποίησης ασθενών από τη ζωή τους μακριά από νοσοκομεία.
- Αρνητική Κριτική κατά Ψυχιατρικών Υπηρεσιών και Πολιτείας
- Ιδέες Ομαλοποίησης
- Σαν προέκταση αυτών των θεωριών βλέπουμε για πρώτη φορά την ανάγκη της όλης πορείας αποϊδρυματοποίησης να χωρίζεται σε στάδια ενώ
- η τελική επανένταξη να προνοεί διαφορετικούς χώρους κατάλληλα διαμορφωμένους που θα μπορεί να φιλοξενεί άτομα ανάλογα με τις ανάγκες τους και σύμφωνα με το επίπεδο αποκατάστασης των ικανοτήτων τους.
Η επιτυχής επανένταξη των ασθενών πρέπει να αποτελεί πραγματική αλλαγή στο τρόπο ζωής τους και όχι απλά μετακόμιση του τόπου διαμονής τους.
Έρευνα 2000
Βασικοί στόχοι της έρευνας ήταν
- η αξιολόγηση της κλινικής εικόνας των ασθενών
- το επίπεδο ικανότητας τους σε σειρά δεξιοτήτων και συμπεριφορών απαραίτητες για επιτυχή επανένταξη στην κοινότητα και
- εισηγήσεις, με βάση τα αποτελέσματα, για προγράμματα αποκατάστασης τα οποία έπρεπε να εφαρμοσθούν για την επιτυχή επανένταξη τους στην κοινότητα
- Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων/ Πληροφορίες Φακέλου
- Rehabilitation Evaluation Hall and Baker
- Αξιολόγηση Δεξιοτήτων Καθημερινών Ασχολιών
- Ερωτηματολόγιο Δεξιοτήτων Επικοινωνίας
- Brief Psychiatric Rating Scale
- Wechsler Adult Intelligence Scale- Revised.
Συγκριτικά Αποτελέσματα Ερευνών 2000 και 2008
- Στο βαθμό ικανοποίηση των ασθενών σε χώρους διαβίωσης μακριά από το νοσοκομείο
- Στο επίπεδο ιατροφαρμακευτικής φροντίδας που τους παρέχεται
- Το επίπεδο ποιότητας ζωής τους
- Στην μείωση αποκλίνουσων συμπεριφορών των οποίων η συχνότητα διαφάνηκε να σχετιζεται με την ιδρυματοποίηση και όχι απαραίτητα με τη διαταραχή
- Την αποδοχή τους από την κοινότητα
- Εξατομικευμένων προγραμμάτων βελτίωσης σειράς καθημερινών δεξιοτήτων καθώς επίσης κοινωνικών και κοινοτικών δεξιοτήτων
- Ανάπτυξη προγραμμάτων επανένταξης
- Ψυχολογική Στήριξη και θεραπεία σε πιο συχνή βάση
- Τακτική Αξιολόγηση και Επαναξιολόγηση Προόδου και τροποποίηση προγραμμάτων
- Δημιουργία δομών μέσα από τις οποίες οι ασθενείς θα μετακινούνται με στόχο την ανεξαρτητοποίηση τους αναλόγως της βελτίωσης.